Gebabbel, grapjes, verhalen uit het dagelijkse leven...en verse nieuwtjes uit de oude doos...
Familie, kinderen en kleinkinderen en daarbij mijn mooiste foto's.
Hallo, blij je te zien
! Bedankt voor je bezoekje en aarzel niet nog eens langs te komen!
* * *
Op
om
waren er hier wel
gasten tesamen op bezoek.
* * *
536073
Even voorstellen
Ik ben een oma van 65
maar volgens mijn zes kleinkinderen van nu 23,18,16,13,12 en 8 jaar,
nog "une mémé dans le vent."
Ik waagde mij tweemaal in het huwelijksbootje.
Vier keer mama,
Uit het 1ste heb ik drie kinderen:
2 meisjes ( 44 en 43) en een jongen (38).
In het 2de en huidige...nog een jongen, van intussen al 23.
Mijn man was een verstokt vrijgezel, altijd verliefd maar nooit getrouwd. Aan zijn celibaat maakte ik een einde in 1995 ;-)
Hij heeft een zoon van 42 in Zweden.
Dus zoals U ziet, moet ik met verschillende génératies meedraaien.
Ik doe mijn best en tracht er het beste van te maken.
Ik ben oorspronkelijk uit Knokke aan/zee en woon al jaren in Brussel.
De zee heeft zijn aantrekkingskracht op mij nog niet verloren. Ik ben er nog steeds aan verknokt.
(Bij iedere verjaardag word dit postje bijgewerkt)
was heel mooi en de moeite om te zien. Ze exposeerde natuurlijk niet allen. Er waren prachtige werkjes te zien.
Dit alles in een prachtige omgeving. Een echte aanrader om dit weekend tegaan zien. Inlichtingen hierover vind je in mijn post hieronder.
Vandaag ga ik shoppen of alleen naar de uitstalramen gaan kijken met mijn dochter.
We kregen een uitnodiging op een Syrisch Orthodoxe doop en BBQ bij mijn zoons schoonfamilie, maar heb het afgewezen om familiale reden
Verder niet veel, alleen dat het er hier achter in de buurt hard aan toeging eergisteren nacht. Als we de sirènes horen loeien en helikopter rondjes boven ons zien draaien is het er w(r)elletjes. Gisteren hoorden we niets, ook verontrustend, het was stiller dan stil...
Morgen is het in heel het Brussels Gewest autoloze zondag. Sinds gisteren zijn er in heel de Brusselse gemeenten van alles te doen. Wij zullen morgen zien waar we gaann rondhangen.
zal ons zeker nog een tijdje bezig houden. Daarom wil ik nog een paar foto's zetten die zij niet kon nemen.
Ik bezocht het museum al eens eerder op een regenachtige dag. Het water stond op de tafels van het terras en zo bekeek ik het van binnen.
Bij wandelingen in Brussel met een zeker thema ziet het er veel toffer uit dan bekeken in het alledaagse.
Zou ik mij nu als niet officiële gids kunnen aan melden, en mijn blogmaatjes in de stad rondleiden? Als vergoeding tonen jullie mij dan de stad waar jullie wonen!
Zoals zeker al gelezen bij Magda over onze uitstap, hier mijn verslag.
Deze uitstap haalde ons weer eens uit de dagelijkse huishoudelijke sleur.
Het begon niet veelbelovend. Magda had 19 minuten vertraging met de trein en ik vergat de 2 batterijen van mijn fototoestel op te laden. Dat zag ik juist voor ik naar het station ging. Dus vlug het grote toestel meegenomen.
Terwijl zij aan het worstelen was met de ene overstap na de andere, verkende ik het vernieuwde Centraal station. Heel goed gedaan.
Eindelijk liepen we samen, zo rond het aperitief uur in het Koninklijk kasteel, waar we niemand zagen om te aperitieven.
Spijtig dat je daar binnen geen foto’s mag nemen.
Na het bezoek hadden we wel honger en gingen naar het restaurant van het muziekinstrumenten museum, waarvan ik al wist dat het heel voortreffelijk is. Het bevind zich helemaal boven. We gingen op het terras zitten, met uitzicht over heel Brussel.
Onmiddellijk na de heerlijke dagschotel betrok Magda me in haar zoet, zondig gedrag. Een citroen schuimtaartje met aardbeien coullie, hmmmm…Ik beklaagde het mij niet.
Daarna gingen we de andere verdiepingen van het MIM bezoeken.
Wij waren zo blij en opgewekt dat we op onze vingers getikt werden door de bewaker, dat we iets stiller moesten doen.
Met de koptelefoon en de klank die je van de verscheidene instrumenten te horen kreeg, hadden we zelfs goesting in een danspasje.
De verzameling instrumenten zijn wel de moeite waard om te zien!
Na dit, gingen we verder op verkenning van de buurt. Verscheidene keren redde ik Magda van een struikeling. Ik was haar dat verschuldigd, want ze had mij al ge trakteert bij de WC madam.
Bij het voorbij wandelen van het standbeeld van Koning Albert I, draaide de man zich zelfs om op zijn paard om ons na te kijken. Op 20 september wordt het her ingehuldigd, na restauratie. Dan is het in Brussel autoloze Zondag en er zijn heel wat activiteiten op deze dag.
Van daar uit slenterden we verder door de Marollen, waar zij al eens eerder was. Hier zat het ons toch al in de benen. Ik mag niet zeggen dat we bek af waren, want die stond niet stil.
Ze nestelde zich knusjes in een afgedankte zetel op het Vossenplein, maar de wandeling was niet ten einde.
We dronken nog iets in de schieve architek. Zou je nu echt geloven dat er Ice Tea in dat glas was?
Hier deed ze me nog € 0,50 besparing doen bij een WC bezoekje, door een strategische guitenstreek uit te halen. Omdat je daar zelfs als gebruiker om pipi te doen moest betalen.
En zo ging de wandeling, goed gemoed verder tot we terug aan het vertrekpunt van deze voormiddag stonden, namelijk Centraal station.
Magda laat het aan mij over iets meer over die wandeling in de Matongé wijk te beschrijven.
Maar dat heeft ze best al heel goed gedaan. Ik vind het wel leuk nu en dan eens daar te flaneren. Het is een totale ontheemding als je daar loopt. Het heeft ook een politiek achtergrondje en er gebeurde in de jaren heel wat. Daar ik nooit over politiek, geloof en zo wil schrijven hou ik het met de leuke kant.
De mensen van Knokke liepen er maar heel onzeker bij. Te bang om enig oog te hebben voor de winkels, met stoffen, groenten, kappers liepen ze vlug door. De muziekwinkel zagen we niet of hij was misschien niet open. Daar kan ik wel staan naar luisteren.
Ieder jaar houden ze feest in deze beurt. Daar gaan we ook naartoe.
Alleen Magda en ik waren de fotografen van dienst, en waagden ons hier en daar binnen. Die mensen zijn wel vriendelijk, alleen diegenen die het hier met iets moeilijk hebben zijn het minder en laten zich niet graag zien.
De Knokkenaars waren ook geschrokken van de niet te nette beurt en de vele gaten in het voetpad. Dus hadden ze hun ogen wel nodig om te zien waar ze stapten om er zonder te struikelen weg te komen. Ik ben dat gewoon in Brussel. Wij zien hier wel meer en veel!
Ik verschoot mij deze morgen rot bij het zien van mijn blog, ik had vergeten dat ik het design verandert had! Het staat nu terug zoals ik de eerste dag begon.
Ik hou van verandering en alles uit proberen.
Sinds gisteren ben ik weer met iets anders bezig. Ik heb me ingeschreven bij Postcrossing en mijn eerste kaartjes zijn vandaag al op de bus.
Sommigen onder ons zijn daar al lid van weet ik.
Dit is één van de kaartjes die ik verstuurde. Een zicht van mijn dichte omgeving. Klik op de kaart en je leest er meer over.
Sedert het gesneeuwd en gevroren heeft ben ik nog niet te veel buiten geweest. Alleen als het hoognodig of van moeten was.
Dinsdag naar de begrafenis van een vriendelijke, bejaarde buurvrouw. Het was redelijk gevaarlijk bij het op en afstappen van de tram. Er kwam hier in Brussel zelfs een vrouw om het leven toen ze onder de tram gleed.
Gewoonlijk zie je in de stad niet veel van de sneeuw. Nu ligt het er toch al een tijdje wit bij. Zo zag het er hier uit.
Donderdag moest ik buiten de stad zijn en daar was het wel de moeite! Vandaag zag het er op de buiten sprookjesachtig uit. Wel spijtig dat we niet konden stoppen om een paar foto's te nemen. Ik zag er hier en daar op de blogs hele mooie.
Deze maakte ik zelf. Het is alsof die beelden met sneeuwdraden aan het spelen zijn. Vond het heel apart.
De voorbije week was ik dus gedurig bezig. Mijn breiwerk raakte vooruit en het naaiwerk is af.
Vrijdag kwam mijn vriendin voor een paar dagen. Gewoonlijk doen we dan van alles en nog wat. Deze keer had ze zorgen en moest ik haar wat opbeuren.
Zaterdag wou ze eens naar het Koninklijk Paleis dat iedere zomer voor het publiek open staat. Zij heeft er van genoten.
Toen we buiten kwamen regende het pijpenstelen. We trachten ons met twee onder één paraplu verder te begeven. We moesten toch hier en daar schuilen.
Het was al over 12, dus etenstijd. Bij het voorbij gaan van het museum van muziekinstrumenten zag ik dat je daar ook kon eten, op het 6de verdiep.
We hadden er geen spijt van! Een service waar niets op aan te merken was en lekker eten.
Dit gebouw is prachtig in Art Nouveau stijl. En daar boven een groot terras met uitzicht over heel Brussel. Spijtig genoeg regende het nog steeds.
Zondag deden we helemaal niets en maandag is ze vroeger dan voorzien naar huis gegaan.
Deze nacht werd ik wakker en kon de slaap niet meer vatten. Ik ben naar beneden gegaan en heb mijn breiwerk af gemaakt. Zo kan ik nu eens een afspraakje met mijn vriendin maken om het af te geven.
Intussen heb ik een broodje voor het bakken in de broodmachine gedaan.
Zo heb ik voor vandaag lekkere boterhammen, om in het park op te eten, bij het beluisteren van Guido Belcanto.
Daarna ga ik mee, een geleide toer in de marollen doen.
Mijn vriendin en mijn zus zouden mee gaan, maar nu Rosa vertrokken is en mijn zus niet in een goededag is, zal ik er alleen naar toe moeten.
Ik heb toch een afspraakje met mijn man in het Warande Park om 12 uur. Hij is al aan zijn ochtendwandeling begonnen.
Als je er toevallig ook bent, kom dan je boterhammen samen met ons op eten?
Ik was er gisteren avond ook bij toen het vuurwerk op de Heyzel aan ging.
Ik stond niet tussen de mensen op de esplanade, ginder in de kou, maar wel hier aan mijn kamervenster.
Ik zag het Atomium niet maar wel het mooie vuurwerk en de knallen weergalmden in de Brusselse hemel alsof ik er bij stond. Op het einde ging het zelfs zo hard dat ik even dacht dat ik ineens het Atomium wel in de lucht zou zien vliegen. Geweldig!
In ’58 was ik dertien en ging op schoolreis naar de Expo.
En zie hier eens wat ik nog bij mijn relieken terug vond… een sjaaltje die ik toen kocht met het geld dat mama me mee gaf om iets op de Expo ’58 te kopen.
Mijn mama heeft het altijd bewaard en toen ze stierf nam mijn zus het mee die het mij toen ook terug gaf. Het is 50 jaar oud!
Het is vandaag ook mama's verjaardag. Ze zou 90 jaar geweest zijn. Ze stierf redelijk jong en ik zou haar nooit oud kunnen voorstellen.
* * *
Ik moet zodra boodschappen doen . Mijn vriendin Rosa komt voor het weekend naar Brussel.
Maandag ga ik misschien met haar mee terug naar Knokke voor een paar dagen. En zo kort de tijd dat M. terug is met rasse schreden. Vandaag nog 18 dagen.
Dit weekend is alles behalve vervelend. M. heeft zijn werk nog wat voort gezet. Er bleef nog een deur en een klein opruimhokje te schilderen. Nu nog een verfrissende buurt aan de inkomhall, en het huis is weer netjes. Volgende week komt er een nieuwe salon, de oude is versleten. Gisteren namiddag naar buiten! Wij gingen naar het centrum. Wij bezochten een vroegere vriend aan de Zavel. Intussen hier en daar een kiekje genomen. Het is niet meer zoals “Au temps que Bruxelles, Bruxellais” zoals J.Brel zong, toch zie je hier en daar nog iets moois.
Het was zeer druk. Je kon er op de hoofden van de toeristen lopen. Er was een grote drukte voor het grote feest van de scouts. Het stewardteam was al druk in de weer.
Vandaag worden er 100.000 scouts op de Heizel verwacht. Ook een paar manifestaties gezien. Eén over Vietnam, op de trappen van de Nationale bibliotheek. Aan de beurs ging het over de Kurden. Place de Brouckere, gingen we op een terras een ijsje eten, waar we een mooi overzicht hadden over alles wat bewoog. We haalden herinneringen op van hoe het hier was in het begin dat we in Brussel waren.
Vandaag gaan we naar mijn dochter. Ik ga mijn kleindochter helpen met een Nederlandstalige voordracht, over organendonatie. Dat wordt dus een universitair dagje. Ik heb er toch weer wat bij geleerd over, hoe dat in elkaar zit met het geven van organen.
E giel klaain en gentil moizeke was ne kie oen 't speile in ne garde-mangei.
En het preufdeege van de macaroni en van de restant van ne roti en de weej van een ettekijs, en van e pak chicolat en van een tranche patei et à la fin van een aabakke keust.
Mo dornoe kreig da mooizeke vriedegen deust, en zag doe e fleske stoen van vaaif steire, méspinnekobbe rond en vol stof. En da moizeke vond da fleske tof.
Mo seulement het aa giene tirbouchon veuj da fleske te débouchonneire. En den paktege da moizeke zaainen élan en begost da fleske te chargeire, en het sproenk en het sproenk en het sproenk da fleske omver et par terre.
Het fleske was stukked en wa doe in was, was faaine cognac ieste kaliter, ne giele halve liter.
En het moizeke lanceidegen hemin daane plas, en het lektege, het lektege, het lektege; ge kunt nie geluuve hoe goed dat da was.
En het lektege nog et encore et toujours, totdat het op 't leste gien fles nemie zag stoen en giene plas en gien plafon en gine grond; en het viel van alteroese op zaain gat, want da moizeke was in iene kie schijlkrummeneil zat.
Mo, dans un dernier effort stond het recht op zaain achterste puute en het kloptige mé zaain vojste op zaain bust lek as ne gruute: "Woe es daain smeirige koeter, dakkem zaaine nek afbaait!!!"
De moraal van da poeezzieke
As wannie da ge ne zatte teigenkomt, doet attense wa da ge zegt! Want ge wet nuut veuj wie dattem èm pakt.
Ne lafoed pakt èm veuj nen héros.
Ne milicien veuj ne generoel.
Ne loeriek veuj ne rappe.
Ne klaaine veuj ne reus.
Ne stoemerik veuj ne slumme.
Nen arme sukkeleir veuj ne miljonair.
As ge den ne zatte teigekomt, den moeje gien kompasse m hemme. Tes masschien den ienegste kie in daain sukkeleir zaain leiven dattem nie af en ziet!
Bonjour soyez les bienvenues sur mon blog °
Si tu ne comprends rien °
Fait quand même un tour °
Pour le plaisir des yeux.
Hello be welcomes on my blog °
If you understand anything °
Hang around for a while °
For the pleasure of eyes °
Guten Tag sind willkommen auf mein blog °
Wenn du nichts umfaßt °
machst trotzdem eine °
Umdrehung für das
Vergnügen der Augen °
Aemulusia's post nieuws
Pennen kunnen op papier
schreeuwen, vloeken, ketteren
kunnen ook met veel bravoure
schallen en trompetteren,
maar ze kunnen ook heel zacht
een stil verdriet genezen,
met woorden die je nu en dan
nóg eens een keer wilt lezen.
*
Toon Hermans
De wond geneest... het litteken blijft.
Haat, vernield
Wat je graag doet doe je gewoonlijk goed
"Soms zijn kleine dingen groot genoeg."
"Wees jezelf, er zijn al anderen genoeg."
"Om hoger te reiken, hoef je niet op anderen te staan."
Al is de leugen nog zo snel,
De waarheid achterhaalt hem wel
Leer uit de fouten van anderen. Je hebt niet genoeg tijd om ze allemaal zelf te maken
, beginnen we dit eerste weekend van de maand Juni met 
voor meer inlichtingen.
BOVEN
