|
Verleden zondag, zaten we dus kant, en klaar, om de maandag in alle vroegte te vertrekken.
Bij het schoonmaken van ons kanaries kooitje, zag ik dat het vogeltje er erg aan toe was. Hij had een bultje op zijn kopje en hij lag op de bodem te ziele-togen. Ik zou het bij de buurvrouw brengen maar het haalde de avond niet meer.
Na zes jaar, toch droevig, want het bezorgde ons veel plezier. Het was een slim beestje. In mijn mailbox zat er ook geen goed nieuws. Mijn vriendin Lily had een stevige knuffel nodig. Haar mama werd geopereerd en ligt sindsdien op intensieve zorgen. Zij is niet heel jong meer en dit zou misschien het afscheid kunnen zijn. 
Een droevige lange avond dus. En dan de rest van de nacht geen oog dicht gedaan, behalve het laatste half uur. Dan had ik echt de slaap te pakken. Zodra de op voorhand bestelde taxi om kwart na vier, er was, en we naar Zaventem reden, begon het vakantie gevoel er toch in te komen.
|
BOVEN
